مهمترین کوشش برای حفظ هویت فرهنگی ملل در عصر اطلاعات و در عین حال بقا در این جامعهی شبکهای،استفاده خردمندانه و برنامهریزی شده از رسانهها و فناوری ارتباطی جدید به ویژه ماهوارهها، اینترنت و سایر امکانات این عصر برای ایجاد شرایطی جدید جهت همزیستی میان تمدنها ، فرهنگها و اقوام ونژادهای گوناگون است. با این وضع کشورها باید بتوانند ساختارهای مناسب را برای حضور در این عصر جدید فرهنگی ابداع کنند تا از صحنه حذف نشوند. چنانکه اریکفروم معتقد است: «تاریخ بشر گورستان فرهنگهای بزرگی است که پایان فاجعهآمیز آنها بدان سبب بوده است که نتوانستند در برابر چالشها،واکنشی برنامهریزی شده ، خردمندانه و آزادی بروز دهند» باید اذعان داشت، درسطح جهان، رسانههای ملی و محلی در امر هویتبخشی و حفظ هویت جوامع تحت پوشش خود زمانی موفقیت بیشتری خواهند داشت که هم بتوانند از تحمیق مخاطبانشان جلوگیری کنند و هم قادر باشند مخاطبان دیگر رسانهها را به خود جلب کنند و این میسر نیست جز با استفاده از ابزارهای رسانهای نوین مانند شبکههای ماهوارهای و رایانهای و تکیه بر امتیازهای فرهنگ خودی_ به ویژه تقویت پوشش رسانهای خردهفرهنگها_ از طریق رسانههای مقاوم.
به باور بسیاری از صاحبنظران برای آن که جوامع مختلف در عین حفظ هویت خود از امکان حضور فعال و مؤثر درعصر جدید بیبهره نمانند باید در جهت «به هنگام »کردن فرهنگ و هویت خود بکوشند تا توان انطباق و سازگاری با تحولات را به دست آورند. بدین معنا که بین توسعه فناوری و مسایل و زمینههای فرهنگ خودی نوعی سازش به وجود آورند.
در چنین شرایطی موضع ما در مورد انکار یا قبول رسانه های جدید بخصوص اینترنت و ماهواره چیست؟
به باور بسیاری از صاحبنظران برای آن که جوامع مختلف در عین حفظ هویت خود از امکان حضور فعال و مؤثر درعصر جدید بیبهره نمانند باید در جهت «به هنگام »کردن فرهنگ و هویت خود بکوشند تا توان انطباق و سازگاری با تحولات را به دست آورند. بدین معنا که بین توسعه فناوری و مسایل و زمینههای فرهنگ خودی نوعی سازش به وجود آورند.
در چنین شرایطی موضع ما در مورد انکار یا قبول رسانه های جدید بخصوص اینترنت و ماهواره چیست؟
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم تیر ۱۳۸۵ ساعت 11:35 توسط رضا معظمی
|
رضا معظمی دانشجوی کارشناسی ارشد تبلیغات تجاری و علاقه مند به برنامه سازی تلویزیونی